Kot :)
馃惐馃惐 KOT 馃惐馃惐
Najbardziej znanym gatunkiem ssaka z rodziny kotowatych jest kot domowy .
Kot domowy (Felis catus, r贸wnie偶 Felis silvestris catus lub Felis (silvestris) domesticus) – udomowionyhttp:// gatunek ssaka z rz臋du drapie偶nych z rodziny kotowatych. Koty zosta艂y udomowione oko艂o 9500 lat temu i s膮 obecnie najpopularniejszymi zwierz臋tami domowymi na 艣wiecie. Gatunek ten prawdopodobnie pochodzi od kota nubijskiego, przy czym w Europie krzy偶owa艂 si臋 ze 偶bikiem. Jest uznawany za gatunek inwazyjny.
Historia
Przodkiem kota domowego jest kot nubijski – wed艂ug pogl膮d贸w wi臋kszo艣ci wsp贸艂czesnych naukowc贸w r贸偶nice pomi臋dzy kotem domowym i nubijskim s膮 tak niewielkie, 偶e nale偶膮 one do tego samego podgatunku. Istniej膮 rozbie偶no艣ci w kwestii daty udomowienia kota. Wi臋kszo艣膰 藕r贸de艂 sugeruje lata 4000 – 3700 p.n.e., a miejscem, w kt贸rym mia艂o do tego doj艣膰, by艂a Nubia. Istniej膮 jednak dowody (gr贸b m臋偶czyzny z kotem z Cypru sprzed ok. 7500 r. p.n.e.), 偶e domestykacja kota zacz臋艂a si臋 znacznie wcze艣niej i trwa艂a kilka tysi臋cy lat, a jej miejscem by艂 obszar 呕yznego P贸艂ksi臋偶yca. Ju偶 ok. 2000 r. p.n.e. kot by艂 pospolicie hodowany w staro偶ytnym Egipcie, gdzie by艂 zwierz臋ciem 艣wi臋tym, uto偶samianym z bogini膮 Bastet, a zw艂oki kot贸w mumifikowano. R贸wnie偶 Germanie kojarzyli go ze swoj膮 bogini膮 p艂odno艣ci Frej膮, kt贸ra je藕dzi艂a powozem zaprz臋偶onym w te zwierz臋ta. P贸藕niej zacz臋to wykorzystywa膰 go do t臋pienia gryzoni. Od momentu swego udomowienia kot sta艂 si臋 bohaterem licznych ba艣ni i mit贸w.
Wyhodowano wiele ras kota domowego, r贸偶ni膮cych si臋 ubarwieniem, wielko艣ci膮 i d艂ugo艣ci膮 w艂os贸w; wsp贸艂czesne wzorce niekt贸rych starszych ras znacznie odbiegaj膮 od ich wcze艣niejszych cech (jak w przypadku kot贸w perskich czy syjamskich). Znaczna liczba kot贸w domowych 偶yje samodzielnie w miastach (w Polsce s膮 to tzw. koty piwniczne lub dachowce).
WA呕NE
Znaczenie terenu i problemy z nim zwi膮zane
Koty znacz膮 sw贸j teren r贸wnie偶 w domu. Znaczenie terenu polega na ocieraniu si臋 kota o 艣ciany, meble czy nogi w艂a艣ciciela, co mo偶e by膰 odebrane jako przejaw sympatii. Kocury opr贸cz ocierania, po osi膮gni臋ciu dojrza艂o艣ci p艂ciowej zaznaczaj膮 teren moczem z feromonami, kt贸ry ma inny, du偶o bardziej intensywny zapach ni偶 ich normalny mocz. Zapach moczu zmienia si臋 (na „normalny”) kilka tygodni po zabiegu kastracji, zazwyczaj wykastrowane kocury w og贸le nie oznaczaj膮 terenu moczem (zdarza si臋 to tylko gdy przed zabiegiem odruch znaczenia by艂 bardzo utrwalony). Nie jest prawd膮, 偶e tylko kocury znacz膮 moczem sw贸j teren, zachowanie to obserwuje si臋 r贸wnie偶 u bardzo dominuj膮cych, p艂odnych kotek (tzw. matki stada). Znaczenie kotek dominuj膮cych odbywa si臋 tak samo jak u kocur贸w, polega na mocnym strzykni臋ciu moczem w pozycji stoj膮cej. Opr贸cz tego kotki w czasie rui cz臋sto mocz膮 si臋 w r贸偶nych miejscach: zachowanie to ma na celu zwabienie partnera, i r贸wnie偶 ust臋puje po kastracji.
Wiek kota
Koty 偶yj膮ce na wolno艣ci do偶ywaj膮 艣rednio do 8 lat, natomiast koty trzymane w domu osi膮gaj膮 wiek do 20 lat. Na d艂ugo艣膰 偶ycia wp艂ywa szereg czynnik贸w, takich jak: p艂e膰, styl 偶ycia czy zwyczaje, jak i r贸wnie偶 kwestia sterylizacji lub kastracji. Najd艂u偶ej 偶yj膮cym kotem wed艂ug Ksi臋gi rekord贸w Guinnessa by艂a kotka imieniem Creme Puff (1967–2005), kt贸ra prze偶y艂a 38 lat i 3 dni.
Ma艂e koci臋ta rozwijaj膮 si臋 szybko. Staj膮 si臋 w pe艂ni samodzielne w wieku od 9 do 12 tygodni i wtedy mog膮 trafi膰 do nowych w艂a艣cicieli. Gdy maj膮 oko艂o 3 miesi臋cy, kotka przestaje si臋 nimi interesowa膰 i zmusza je do samodzielno艣ci. W wieku oko艂o 5 miesi臋cy koci臋ta wymieniaj膮 z臋by na sta艂e. Dzieci艅stwo ko艅czy si臋 z uzyskaniem dojrza艂o艣ci p艂ciowej. W tym okresie mo偶e pojawi膰 si臋 pierwsza ruja, a kot zaczyna oznacza膰 swoje terytorium.
Wyra藕ne objawy staro艣ci pojawiaj膮 si臋 zwykle po 7. roku 偶ycia: coraz cz臋艣ciej pojawia si臋 kamie艅 naz臋bny, s艂abnie wzrok, s艂uch i w臋ch, staj膮 si臋 powolne oraz s艂abe. Stare koty s膮 bardzo wra偶liwe na zmiany 艣rodowiskowe i stres.
殴r贸d艂a informacji :
Wikopedia
Wi臋cej informacji na temat kot贸w znajdziejsz na stronie : Kot domowy – Wikipedia, wolna encyklopedia


Komentarze
Prze艣lij komentarz